NEGEN TELEFOONTJES NODIG VOOR KOMST ZIEKENWAGEN

Rotterdams Dagblad, 26 februari 2005

‘Vervelend dat we zo kwetsbaar zijn in onze telecommunicatie’

Negen telefoontjes kostte het voordat Rozenburger Huub Stuurman hulp kreeg voor z’n zieke biljartmaat Wim Mol. Hoe kan het dat de huisartsenpost en alarmnummer 112 zo slecht bereikbaar zijn. vragen hij en de hulpdiensten zich af.
Na bange minuten met een van pijn ineengekrompen Wim Mol te hebben doorgebracht, waarbij vier keer tevergeefs naar de huisartsenpost werd gebeld en er pas na vijf telefoontjes naar 112 hulp kwam, klom Huub Stuurman in de pen om de hulpinstanties op hun fouten te wijzen. Afschriften van de brieven stuurde lij naar het college van burgemeester en wethouders. de fractievoorzitters en de rest van de gemeenteraad van Rozenburg.

Doorverbonden
Volgens Adri van der Born, voorzitter beleidscommissie huisartsenpost Ruwaard, is op de bewuste avond geen contact geweest met de doktersassistente. Wel een aantal keer met de telefooncentrale. is gebleken uit geluidsopnamen.
.Als iemand naar de post belt, wordt er verbinding gemaakt met de centrale. Vervolgens wordt een bandje met uitleg gestart. Daarna wordt de beller doorverbonden met de assistente. Zover is het olie avond niet gekomen. Hoe dat kan, is nog steeds een raadsel. „Wel is één keer op de geluidsopnamen te horen dat er wordt opgenomen door de centrale en dat er op de achtergrond wordt gesproken.”
Uitgebreid technisch onderzoek heeft geen manco aan het licht kunnen brengen, vertelt Van der Born. ,.Het merkwaardige is, dat er de rest van de avond geen storing is geweest.” Ook de ambulancebroeder kon later op de avond gewoon contact krijgen met de post. „We kunnen hier weinig aan doen,” zegt hij. ..maar vinden het heel erg vervelend dat we zo kwetsbaar zijn in onze telecommunicatie. “
Volgens een woordvoerder van de Regionale Hulpverleningsdienst Rotterdam Rijnmond, waar de meldkamer onder valt, zijn de klachten momenteel in behandeling. De betrokken personen ontvangen schriftelijk antwoord. Voor die tijd wil zij geen uitspraken doen naar de pers.

‘ik kromp in elkaar van de pijn’
Wim Mol (63) is op 23 december vorig jaar samen met Stuurman en nog een paar anderen aan het biljarten in het Rozenburgse activiteitencentrum Het Anker. Rond een uur of tien ’s avonds wordt hij overvallen door heftige pijn in zijn buik. “Ik kromp in elkaar van de pijn”, vertelt hij. Er moet een dokter bij komen, dat is al snel duidelijk. De huisartsenpost Ruwaard in Spijkenisse wordt gebeld. Tot vier keer toe wordt de verbinding echter verbroken nadat wordt gemeld dat er zal worden doorverbonden of wordt er helemaal niet opgenomen, vertelt Stuurman.
Omdat de pijn zich inmiddels naar de hartstreek van Mol ,die hartpatiënt is, uitbreidt, wordt besloten het alarmnummer 112 te bellen. Ook daar geen adequate reactie. Of er wordt gemeld dat veel valse meldingen binnenkomen, òf de beller moet maar contact opnemen met de huisartsenpost. In alle gevallen wordt de verbinding weer verbroken. Pas nadat bij de  vijfde poging direct wordt gevraagd naar de naam van degene die de telefoon opneemt, wordt de vraag serieus genomen, zegt Stuurman. Een uur na het eerste telefoontje arriveert de ambulance en krijgt Mol zuurstof toegediend.
Mol moet de kerstdagen doorbrengen in het ziekenhuis waar hij uitgebreid is onderzocht. Nog immer is de oorzaak de buikklachten onbekend.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *